Adresowanie
To temat, który dzieli osoby „klikające w Excelu" od tych, które naprawdę nim pracują. Adresowanie decyduje o tym, co dzieje się z formułą, gdy ją kopiujesz — a jedną formułę można przeciągnąć na setki komórek w kilka sekund.
W Excelu wyróżniamy kilka rodzajów adresowania: względne, mieszane, bezwzględne i wielowymiarowe.
Skrót, który musisz znać: podczas pisania formuły klawisz F4 przełącza rodzaj adresowania i sam wstawia znaki
$(A1 → $A$1 → A$1 → $A1). Nie musisz ich klikać ręcznie.
Adresowanie względne
Adresowanie względne jest najprostsze — to zwykłe odniesienie do komórki, np. A10, B15, G77. Dzięki niemu nie piszesz każdej formuły osobno: wystarczy ją przeciągnąć, a adresy zmienią się same. Przeciąganie w dół zmienia numer wiersza, a w bok — literę kolumny. Jeśli formuła to A1*A2, to po przeciągnięciu w bok będzie B1*B2, a po przeciągnięciu w dół — A2*A3. Gdy chcesz, aby jedna z wartości była stała, sięgasz po adresowanie mieszane.
Adresowanie mieszane
Adresowanie mieszane bywa najtrudniejsze do zrozumienia. Używasz tu jednego znaku $ — przed literą albo przed liczbą, np. A$1 lub $A1. Znak $ blokuje zmianę tej części adresu.
- A$1 – blokujesz wiersz „1". Przeciągając w dół, adres nie zmieni się (dalej A$1), ale w bok zmieni się na B$1.
- $A1 – blokujesz kolumnę „A". Przeciągając w dół, adres zmieni się na $A2, ale w bok pozostanie $A1.
Adresowanie bezwzględne (absolutne)
Adresowanie bezwzględne (absolutne) sprawia, że przy przeciąganiu formuły adres w ogóle się nie zmienia. Stawiasz $ i przed kolumną, i przed wierszem, np. $A$1. Używasz go, gdy dana wartość jest stała — klasyczny przykład to stawka VAT w jednej komórce, do której odwołują się wszystkie obliczenia.
Adresowanie wielowymiarowe
Adresowanie wielowymiarowe to sytuacja, gdy przeciągasz formułę w dwóch kierunkach. W jednej komórce blokujesz wiersz, w drugiej kolumnę, np. A$1*$B2. W zależności od kierunku przeciągania zmieni się inna część adresu: w dół — adres drugiej komórki, w bok — pierwszej.